او پرنیان نوازش بال هایی ظریف را احساس کرد که گرد قلب فروزانش پر پر زنان می چرخیدند ٬ و عشقی بزرگ قلب او را تسخیر کرد ... عشقی که قدرتش ذهن آدمی را از دنیای کمیت و اندازه جدا می کند...عشقی که زبان به سخن میگشاید ٬ هنگامی که زبان زندگی فرو می ماند ... عشقی که همچون شعله کبود فانوس دریایی ٬ راه را نشان می دهد و با نوری که به چشم دیده نمی شود هدایت می کند .
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387ساعت 18:20 توسط پری کوچک
|
مطالب پيشين
همینه دیگه زده به سرم
با توام عشق
تولدت مبارک
پیدا کردن عشق
آغاز با زمستون
عشق در پناه او
تبریک به عزیترینم