من .......
شما ادامه بدین .
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 12:52 توسط
پری کوچک
|
عشق از ژرفای خود هیچ گاه با خبر نمی شود مگر در لحظه جدایی!
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 12:29 توسط
پری کوچک
|
خطاست اگر بیندیشیم
عشق حاصل مصاحبت دراز مدت
و با هم بودنی مجادلانه است .
عشق ثمره خویشاوندی روحی است و اگر این خویشاوندی
در لحظه ای تحقق نیابد در طول سالیان و حتی نسل ها نیز
تحقق نخواهد یافت .
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 12:26 توسط
پری کوچک
|
عشق تنها آزادی دنیاست
زیرا چنان روح را تعالی می بخشد که قوانین بشری
و پدیده های طبیعی مسیر آن را تغییر نمی دهند .
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 11:59 توسط
پری کوچک
|
هنگامی که عشق به شما اشارتی کرد ،از پی اش بروید
هرچند راهش سخت و ناهموار باشد .
هنگامی که با بالهایش شما را در بر می گیرد ،
تسلیمش شوید . گر چه ممکن است تیغ نهفته در میان
پرهایش مجروهتان کند .
وقتی با شما سخن می گوید باورش کنید ، گر چه ممکن است
صدایش رویاهاتان را پراکنده سازد ،همان گونه که باد شمال
باغ را بی بر می کند .
زیرا عشق همان گونه که تاج بر سرتان می گذارد ،
به صلیبتان می کشد .
همان گونه که شما را می پروراند ، شاخ و برگتان را هرس می کند .
همان گونه که از قامتتان بالا می رود و نازکترین شاخه هاتان را که
در آفتاب می لرزد نوازش می کند ، به زمین می رود و ریشه هاتان را
که به خاک چسبیده اند می لرزاند .
عشق شما را همچون بافه های گندم برای خود دسته می کند .
می کوبدتان تا برهنه تان کند .
سپس غربالتان می کند تا از کاه جداتان کند .
آسیابتان می کند تا سپید شوید .
ورزتان می دهد تا نرم شوید .
آنگاه شما را به آتش مقدس خود می سپارد تا برای
ضیافت مقدس خداوند نانی مقدس شوید .
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند 1384ساعت 2:17 توسط
پری کوچک
|